49.90 zł
Dodaj do koszykaDodaj do koszyka

Czas wysyłki: Wysyłka w 24h

Koszt dostawy:

  • Odbiór osobisty gratis
  • Przesyłka od 7.50 zł

Format: CD

Data premiery: 17.02.2017

Label: 4AD

4AD

W 2006 roku David Moore stworzył grupę Bing & Ruth, by przedstawić swoje kompozycje publiczności poza akademią, do której uczęszczał. 

 

Pianista z Kansas, studiujący w New School for Jazz and Contemporary Music w nowojorskim Greenwich Village, tworzył muzykę, której sam chciał słuchać: minimalistyczną z typową filmową wrażliwością, której gracja i faktura wykraczała poza ramy stylistyczne.


Idąc w ślady swoich bohaterów z czasów New School, jak John Cage i Steve Reich – obaj wykładali na uczelni w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych – komponując swoje utwory Moore spoglądał wstecz, czerpiąc ze stylu najwybitniejszych artystów, opierających się na emocjach.


Po krótkiej przerwie, w której skupił się na innych projektach, Moore wrócił do Bing & Ruth w 2010 roku za sprawą płyty ‘City Lake’. Jego zespół rozrósł się wówczas do jedenastu członków, sprawiając, że próby i koncerty stały się trudne do koordynowania, szczególnie biorąc pod uwagę obecny krajobraz muzyki poważnej, gdzie trudno jest znaleźć patronat poza kilkoma wielkimi, metropolitarnymi instytucjami. Postanowił więc sprzedawać podczas koncertów organizowanych w  Nowym Jorku wydany własnym sumptem winyl. Pomimo ciągłych niepowodzeń i frustracji, Moore kontynuował swoją działalność tworząc szkice nowego materiału. W tym okresie nawiązał współpracę z eksperymentalną wytwórnią RVNG INTL., przy współpracy z którą, w nadchodzących latach, wydał dwa pełnowymiarowe albumy.


‘The How of it Sped’

YouTube


Na wydanym w 2014 roku ‘Tomorrow Was The Golden Age’, ograniczył skład z jedenastu do siedmiu osób. Album zapewnił grupie nowych odbiorców, gdyż odbił się echem w podziemnej społeczności, wzbudzając zainteresowanie miłośników medytacyjnych tradycji popowych Philipa Glassa i Harolda Budda, przenoszących muzykę klasyczną na inny poziom. Pitchfork nazwał go „jednym z najlepszych ekscentrycznych albumów roku”, a w podobnym tonie wypowiadały się The Quietus i Resident Advisor.


Teraz, dwa lata później, pojawia się ‘No Home Of The Mind’, będący powrotem Moore'a, do fortepianu. Album komponowany był na siedemnastu fortepianach, a ograniczenia każdego instrumentu stały się dla grupy inspiracją. Płyta powstawała w Ameryce Północnej i Europie, podczas licznych sesji, tras koncertowych i podróży. „Dla mnie każdy z tych fortepianów miał swoją osobowość” – mówi Moore. „Więc tworząc nowe piosenki, starałem się wyciągnąć tę osobowość z instrumentów, z którymi spędzałem czas.” Te pojedyncze partie fortepianów szybko zostały wzbogacone akompaniamentem zaaranżowanym na pięcioosobowy zespół, zarejestrowanym zaledwie podczas dwóch dni w kościele w Hudson. Jak najszybciej, by spróbować uchwycić bezpośredniość typową dla klasycznej relacji muzycznej, gdzie zazwyczaj używano jednego podejścia, by obniżyć koszty. „Zanim stanęliśmy przed mikrofonami mieliśmy wszystko przetrenowane. Dzięki temu podczas nagrań mogliśmy kierować się instynktem.”


‘No Home Of The Mind’ przynosi perkusyjne partie fortepianu, którym towarzyszą drewniane instrumenty dęte, szumiące taśmowe pogłosy, płynące linie basu, a całość pokazuje transcendencję tak zwanej „klasycznej muzyki”, doprowadzanej do nowych granic.


‘Starwood Choker’

YouTube


Tracklista:

1. Starwood Choker

2. As Much As Possible

3. Scrapes

4. Chonchos

5. The How of it Sped

6. Is Drop

7. Form Takes

8. To All It

9. Flat Line/Peak Color

10. What Ash it Flow Up